Κάποτε οἱ Ἁγιορείτες Πατέρες ἔλεγαν: Ἀν δέν διαμαρτυρόμαστε γιά τίς παραβάσεις σέ θέματα πίστεως γιατί φυλάμε αὐτά τά βράχια; Σήμερα ὁ Μοναχός πού θά διαμαρτυρηθεῖ καί – ἀκόμα χειρότερα – πού θά τομλήσει νά στηρίξει τόν κόσμο στήν ὀρθή Πίστη θά διωχθεῖ, θά συκοφαντηθεῖ, θά λοιδορηθεῖ, θά ἀπαξιωθεῖ.

Ὁ πατέρας Σάββας, προϊστάμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Μεγίστης Λαύρας Ἁγίου Ὄρους, ἐφαρμόζοντας τό ἀπλό καί σαφές ἔνταλμα τῶν Ἁγίων Πατέρων πού λέει « ἐντολή Κυρίου εἶναι νά μήν σιωπούμε σέ περιόδους πού ἡ πίστη κινδυνεύει1» ἐξήλθε τοῦ τόπου του κάνοντας πράξη τήν ἐντολή τῆς ἀγάπης πρός τόν θεό καί τόν πλησίον του, ὀρθοτομώντας τά ὄρια τῆς Ὀρθόδοξης διδασκαλίας ἀπό τά φληναφήματα πού οἱ πιστότατοι ἐργολάβοι τῆς νέας παγκόσμιας θρησκείας κηρύττουν.

Σύντομα ἐμφανίστηκαν οἱ ψευδάδελφοι πού ἀποφάσισαν νά τόν διώξουν ἀπό τήν Μονήν τῆς Μετανοίας του, ἄνευ κλήσεως καί  ἄνευ κλήσεως καί ἀπολογίας τήν ὤρα πού θά ἔπρεπε νά τόν στηρίξουν, στηρίζοντας στήν οὐσία τό δικό τους φρούριο, τό Μοναχικό τους Τάγμα, τοῦ πάλαι ποτέ προασπιστή τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἀλλά καί ποιός θά τολμούσε νά τόν καλέσει σέ ἀπολογία ἔχοντας τόν πραγματικό κίνδυνο νά διασυρθεῖ κάι νά καταντροπιασθεῖ δημοσίως γιά τήν ἀνυπαρξία τῶν κατηγοριῶν καί τήν ἀσυναρτησία τῶν ἐπιχειρημάτων τοῦ κατηγορητηρίου;

Βγήκε λοιπόν στόν κόσμο, στά τηλεοπτικά μέσα νά ὀρθώσει τήν Πίστη, νά διαφωτίσει τίς κρυφές πτυχές τῶν πονηρῶν σχεδίων αὐτῶν πού ζευγνύουν τά ἄζευκτα, νά διορθώσει τίς πλάνες πού αἰωροῦνται πάνω ἀπό τό εὐσεβές πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας. Ὄμως οἱ κρυφο-ουνίτες – πού ἡ ὑπερηφάνειά τους ἀνέβει πρός τόν Θεό2 – ἄμαθοι στόν θεάρεστο ἔλεγχο ἐξεμάνησαν. Ἀφοῦ ἀπό καιρό ἀποφάσισαν ὅτι θέλουν νά ἀνήκουν στήν παράταξη τοῦ νέου Βέκκου καί Καλέκα, κήρυξαν ἀνεπιθύμητο τόν πατέρα Σάββα. Αὐτόν τόν «ταραχοποιό» πού μιλᾶ γιά τήν εἰρήνη τοῦ Χριστοῦ καί ὄχι τῆς δικῆς τους Νέας Τάξης, τόν «πλανεμένο» πού προβάλλει στόν κόσμο μόνον τήν Ἁγιογραφική καί Ἁγιοπατερική διδασκαλία καί ὄχι τῶν δικῶν τους θεολόγων (θολολόγων), τόν «ἀνυπάκουο» στίς ἐντολές τῶν ἀρχιτεκτόνων τοῦ νέου πύργου τῆς Βαβέλ. Τόν κήρυξαν ἤδη ἀκοινώνητο στήν Πατρίδα του τά Χανιά τῆς Κρήτης, ἐκεῖ πού ὁ Ἀρχιεπίσκοπος πρόσφατα δήλωσε ὅτι ἡ Ἐκκλησία μας δέν εἶναι ἡ μία καί ἡ μοναδική ἀλλά: « ὅταν λέμε στό Πιστεύω « εἰς ΜΙΑΝ, Ἁγίαν καί καθολικήν  Ἐκκλησίαν, ἐνοοῦμε ὅτι ἡ Ἐκκλησία μας εἶναι μία ἀνάμεσα στίς ἄλλες.» Οἱ οἰκουμενιστές «βάζουν γύψο στό γάλα τοῦ Θεοῦ» ὄπως θά ἔλεγε καί ὁ ἅγιος Εἰρηναῖος,3 ὁδηγούν τά πλήθη στήν ἀπώλεια ἐκσφενδονίζοντας ψεύδη καί ὔβρεις κατά τοῦ π. Σάββα, γιατί τό φρόνημα τῆς μίας καί τῆς ἄλλης πλευράς εἶναι ἀδύνατο νά συνοικήσει. «Δέν διαφέρει νά συνοικεῖς μέ δαίμονα ἀπό τό νά συνοικεῖς μέ ἀποστάτη4» (τῆς πίστης) κατά τόν ἅγιο Ἐφραίμ. Προσπαθεῖ ὁ π. Σάββας μέ τίς λιγοστές του δυνάμεις αὐτά πού τόσους αἰώνες μέσα σέ κλυδωνισμούς καί θυσίες διασώθηκα νά μήν χαθοῦν ἐν αἰθρία. Οἱ σημερινοί  διευθυντές τῆς Ἐκκλησίας προδίδουν χωρίς διωγμό καί χωρίς δισταγμό χάριν ἀγάπης. Ὁ Χριστός ὄμως δέν κήρυξε ἀγάπη οὔτε πρός τόν διάβολο, οὔτε πρός τούς δαίμονες, οὔτε πρός τό ψεύδος καί τούς ἐργάτες του.

Ὁ Γέροντας Σάββας ὡς ἄλλος Φλαμιάτος καί ὡς ἄλλος Παπουλάκος μαζί μέ τόν εὐσεβή λαό δέν θά γίνουν ὑπάλληλοι τῶν πολύχρωμων γηγενῶν καί ἀλλοδαπῶν ψευδοδιδασκάλων. Ὁ διωγμός τοῦ π. Σάββα εἶναι διωγμός ἐναντίον τοῦ εὐσεβοῦς Λαοῦ. Εἶναι διωγμός κατά τοῦ Ὀρθοδόξου φρονήματος καί τῆς συνειδήσεως τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ Ἐξορία καί ἡ ἐπιβολή ἀκοινωνησίας ἐναντίον του δέν εἶναι ἀποπομπή αὐτοῦ καί τοῦ ὀμόφρονως λαοῦ ἀπό τήν Ἐκκλησία, ἀλλά ἡ αὐτοεξορία τῶν διωκώντων ἀπό τήν ΜΙΑ ΑΓΙΑ καί ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. Τήν ΟΡΘΟΔΟΞΗ.

  1. 1. Ἁγ. Θεόδωρος Στουδίτης Ρ.G 99, 1321 Α-C
  2. 2. Ψαλμ. ογ’ 23
  3. 3. Ἔλεγχος ψευδονύμου γνώσεως, βιβλίο 3, 17:4
  4. 4. Ἀσκητικά ἁγ. Ἐφραίμ, στήν διαθήκη αὐτοῦ.